Jan Vermeer bez wątpienia, należy do grona najwybitniejszych i najbardziej tajemniczych artystów tworzących w epoce baroku. Urodzony w 1632 roku w Delft, przeżył zaledwie 43 lata, tworząc w tym czasie około 30 obrazów. Jest to skromne oeuvre, ale zaliczane do najbardziej znaczących w historii sztuki. Ten zapomniany przez stulecia malarz znany jest z obrazów o kameralnych formatach, na których przedstawiał proste sceny rodzajowe, najczęściej kobiety wykonujące rozmaite czynności np. nalewające
Wielu wybitnych malarzy, tworząc przez całe lata interesujące, często bardzo ważne obrazy, czeka na powołanie do istnienia dzieła swojego życia. Do takich należy wybitny przedstawiciel francuskiego romantyzmu Theodore Gericault (1791 – 1824). Studia - paryska szkoła rysunku i malarstwa. Twórca scen batalistycznych, malarz koni, autor pełnych napięcia portretów ludzi obłąkanych (pacjentów szpitala psychiatrycznego), stworzył w 1819 roku Tratwę Meduzy. Obraz przedstawia scenę tragedii jaka
Albrecht Dürer urodził się 21 maja 1471 roku jako syn węgierskiego złotnika, który osiedlił się w Norymberdze ok. 1455 roku. Albrecht miał osiemnaścioro rodzeństawa. Warto wspomnieć, że jego brat Hans był artystą na dworze naszego polskiego króla Zygmunta Starego. Albrecht początkowo był kształcony przez swojego ojca na złotnika w rodzinnej pracowni, później praktykował u norymberskich malarzy. Jego pierwsze istotne dzieło pochodzi z okresu, kiedy miał 13 lat. Dürer usamodzielnił się w roku
Watykan - Bazylika Świętego Piotra wraz z placem. W miejscu gdzie wcześniej istniał Cyrk Nerona, tam gdzie cesarze rzymscy stracili wielu chrześcijan, kilka wieków później, niejako symbolicznie, usytuowano jedną z największych bazylik Rzymu. Wczesnochrześcijańska świątynia wybudowana została przez Konstantyna Wielkiego ok. 325 roku jako memorium nad grobem Świętego Piotra. Pierwsza Bazylika Św. Piotra była jedną z czterech bazylik większych Rzymu do których należy m.in. bardzo do niej
W połowie XVIII wieku pod Neapolem odkryto Pompeje, gdzie rozpoczęto szeroko zakrojone prace wykopaliskowe. Wydarzenie to rozpaliło do czerwoności umysły artystów i architektów drugiej połowy XVIII w – spowodowało modę na antyk. Można powiedzieć, że to odkrycie było fundamentem dla mającej nadejść epoki klasycyzmu. Badacze sztuki i architektury, rytownicy, malarze przystąpili do eksplorowania tego i innych miejsc – analizując obiekty i rysując (lub rytując) w ramach grafik. Giovanni Battista
Maurits Cornelis Escher czyli jeden z najsławniejszych holenderskich artystów XX w. Był grafikiem i malarzem zajmującym się iluzjami obrazu, żartami graficznymi oraz tzw. perspektywą niemożliwą. Warto zwrócić uwagę, że pierwszym artystą, który w sposób „wyraźny” zastosował malarstwo iluzoryczne był Michał Anioł, cztery wieki wcześniej. Z jego doświadczeń korzystali malarze epoki baroku, między innymi Andrea Pozzo, który z iluzji uczynił ideę dla swojego malarstwa. Warto zwrócić uwagę na
